Go context.Context – poprawnie: anulowanie, limity czasu i wartości
Kontekst w Go to przepływ sterowania, nie miejsce przechowywania.
Golangowy context.Context jest wystarczająco prosty, aby używać go źle — i to właśnie jest problemem.
Kontekst w Go to przepływ sterowania, nie miejsce przechowywania.
Golangowy context.Context jest wystarczająco prosty, aby używać go źle — i to właśnie jest problemem.
Obsługuj błędy na odpowiedniej granicy.
Obsługa błędów w Go jest łatwa do skrytykowania. Każdy programista Go napisał ten kod setki razy:
Przestań śpij w równoległych testach Go.
Testowanie równoległego kodu w Go zawsze wymagało pewnej dyscypliny. Goroutine są tanie, kanały są proste, a anulowanie kontekstu jest idiomatyczne — pracownicy tła i liczniki pojawiają się wszędzie w rzeczywistych usługach Go.
A2A nie umarło. Po prostu nie jest uniwersalne.
Pierwszy rok protokołu Agent2Agent Google (zazwyczaj skracanego do A2A) był dość niezwykły.
Niezawodne wzory oparte na zapytywaniu dla agentów AI.
Agenci pollingowi to jedna z najmniej glamour części architektury asystentów AI, ale jednocześnie jedna z najbardziej przydatnych.
MCP daje agentom narzędzia. A2A daje agentom równe partnerstwo.
Architektura agentów AI zaczyna dzielić się na dwie warstwy.
A2A zamienia agentów w węzły sieciowe.
Protokół A2A, skrótem od Agent2Agent Protocol, to otwarty standard komunikacji między niezależnymi systemami agentów AI.
Tworzenie CQRS w Go bez zbędnych formalności
CQRS to jeden z tych wzorców, który jest często przesadnie promowany, nadmiernie skomplikowany i niekiedy błędnie diagnozowany jako lekarstwo na nudny, zwykły CRUD.
Diagramy jako kod, bez zbędnych komplikacji.
Mermaid to narzędzie do tworzenia diagramów oparte na tekście, przeznaczone dla osób, które wolą pisać diagramy niż przeciągać kwadraty po płótnie. Wykorzystuje składnię podobną do Markdownu do opisu schematów blokowych, diagramów sekwencji, diagramów klas, maszyn stanów, osi czasu, diagramów Gantta, diagramów relacji encji i wielu innych.
Kontroluj ryzyko, nie tylko model.
Modele językowe (LLM) są nieprzewidywalne. Mogą halucynować, wyciekać dane, generować szkodliwe treści lub odmawiać spełnienia legalnych żądań. Mechanizmy ochronne (guardrails) ograniczają zachowanie modelu, nie tracąc przy tym jego możliwości.
Jak naprawdę buduje się poważnych asystentów.
Produkcjny asystent AI to nie „LLM z promptem”. To system, który przyjmuje intencję, utrzymuje stan, decyduje, kiedy pobierać dane lub wykonywać akcje, oraz udostępnia wystarczająco szczegółowych danych środowiska uruchomieniowego do debugowania awarii.
Przestań polegać na intuicji. Waliduj kontrakty.
Większość tutoriali dotyczących „strukturyzowanego wyjścia” (structured output) w LLM jest nieodpowiedzialna. Uczą, jak grzecznie poprosić o JSON, a potem liczą, że model zachowa się poprawnie. To nie jest walidacja. To optymizm z nawiasami klamrowymi.
Zatrzymaj duplikujące efekty uboczne
Idempotentność w rozproszonych systemach to cecha, która ratuje Cię, gdy sieć kłamie, kolejka ponawia próby, klient panikuje, a operator wciska odtwarzanie. W systemach produkcyjnych wielokrotne dostarczanie danych jest normalne. Wielokrotne efekty uboczne to błąd.
Twórz Claude Skills, które przetrwają pracę w rzeczywistych warunkach
Większość zespołów błędnie wykorzystuje Claude Skills w jeden z dwóch sposobów. Albo zamieniają SKILL.md w miejsce na składowanie losowych notatek, albo nigdy nie przechodzą do etapu, w którym zastępują ogromne, kopiowane prompty właściwymi strukturami.
Umiejętności, które warto rozwijać, i te, które można pominąć
OpenClaw posiada dwa rodzaje rozszerzeń, które łatwo pomylić.
Wtyczki rozszerzają środowisko wykonawcze. Umiejętności (Skills) rozszerzają zachowanie agenta.
Najpierw wtyczki. Krótko o nazewnictwie umiejętności.
Ten artykuł dotyczy wtyczek OpenClaw — natywnych pakietów bramkowych, które dodają kanały, dostawców modeli, narzędzia, funkcje głosowe, pamięć, media, wyszukiwanie w sieci oraz inne warstwy środowiska wykonawczego.