Zapobiegaj odchyleniom agentów AI od specyfikacji, testów i kodu.
Agenci kodujący z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) szybkodostarczają funkcje, ale specyfikacje, testy i kod cicho się od siebie oddalają. Ten przewodnik omawia model śledzenia (traceability), mapowanie specyfikacji na testy oraz kodu, a także sprawdzenia CI, które wychwytują rozbieżności przed scaleniem (merge).
Zapobiegaj kaskadowym awariom w mikroserwisach Go.
Breaker obwodowy (circuit breaker) zapobiega Twojej usłudze Go w wywieraniu presji na awaryjną zależność, co zapobiega kaskadowym awariom, które pochłaniają gorutyny, gniazda i pamięć, aż do całkowitego załamania całego systemu.
Głębia procesu versus przenośność, a nie najlepsze narzędzie.
Deweloperzy porównujący konfiguracje oparte na Spec-Driven Development (SDD) w 2026 roku zazwyczaj nie pytają, który model jest najinteligentniejszy. Pytają, który przepływ pracy utrzyma agenta AI w zgodzie z celami, nie przytłaczając ich zbędną ceremonią.
Pięć etapów od intencji do zweryfikowanego kodu.
Rozwój napędzany specyfikacją (Spec-Driven Development, SDD) działa, gdy specyfikacja jest przepływem pracy, a nie dokumentem archiwalnym, który odkłada się po fazie wstępnej. Chodzi nie o wytworzenie obszernego dokumentu wymagań produktu.
Bezpieczeństwo protokołu określa, kto może podejmować działania, a nie model.
Iniekcja promptów przyciąga większość uwagi w zakresie bezpieczeństwa systemów LLM i zasługuje na nią, ale nie jest jedynym problemem, gdy agenty zaczynają korzystać z narzędzi i delegować zadania innym agentom.
Długotrwałe zadania A2A trwają dłużej niż sesje czatu.
Większość demonstracji agentów AI nadal zachowuje się jak ukończenia czatu z dodatkowymi krokami: wysyłasz prompt, czekasz kilka sekund i otrzymujesz odpowiedź w jednej wiadomości.
40% pilotów wieloagentowych kończy się niepowodzeniem. Oto jak wybrać odpowiedni wzorzec orkiestracji – i uniknąć tych, które się zawalają.
Systemy AI oparte na pojedynczym agencie osiągnęły szczyt w 2025 roku — podawałeś jeden model językowy (LLM), kilka narzędzi i cel, a on справiał się z umiarkowanym powodzeniem w zadaniach o ograniczonym zakresie.
Zapisz zdarzenie wraz z danymi. Nigdy ich nie rozdzielaj.
Dwa operacje zapisu, które powinny zostać wykonane wspólnie, w końcu niepowodzą się osobno.
Twój serwis zamówień zapisuje zamówienie w bazie danych, a następnie publikuje zdarzenie order.created w brokerze wiadomości.
Kontekst w Go służy do sterowania przepływem sterowania, a nie do przechowywania danych.
Interfejs context.Context w języku Go jest wystarczająco prosty, by można go było użyć błędnie — i to właśnie jest problem.
Specyfikacja jako źródło prawdy, a nie dokument dodatkowy.
Rozwój napędzany specyfikacjami to jedna z tych idei, do których inżynierowie oprogramowania sięgają, a następnie odkładają na bok, gdy wysiłki przestają przynosić wymierne korzyści.
Specyfikacje jako źródło prawdy, czy wolna ceremonia?
Spec-Driven Development weszło w 2026 rok jako poważna odpowiedź deweloperów na dryf związany z vibe codingiem.
Utrzymuj intencję blisko kodu.
Rejestr decyzji to brakująca warstwa pamięci w wspomaganej sztuczną inteligencją dewelopie oprogramowania. Zapisują nie tylko to, co zostało zbudowane, ale także dlaczego — a ta różnica staje się kluczowa, gdy narzędzia AI piszą Twój kod.
Obsługuj błędy na właściwej granicy.
Obsługa błędów w Go jest łatwa do krytykowania. Każdy programista Go setki razy pisał ten kod:
Przestań zasypiać podczas współbieżnych testów w Go.
Testowanie kodu Go uruchamianego współbieżnie zawsze wymagało pewnej dyscypliny. Gorutyny są tanie, kanały proste, a anulowanie kontekstu jest idiomsatyczne — pracownicy tła i timery są wszędzie w rzeczywistych usługach Go.
A2A nie umarło. Po prostu nie jest uniwersalne.
Pierwszy rok protokołu Agent2Agent Google (zazwyczaj skracanego do A2A) był dość niezwykły.
Niezawodne wzory oparte na zapytywaniu dla agentów AI.
Agenci pollingowi to jedna z najmniej glamour części architektury asystentów AI, ale jednocześnie jedna z najbardziej przydatnych.
